Witaj!

Witam Cię na mojej stronie, którą stworzyłam, by dzielić się swoją wiedzą i doświadczeniem z zakresu wychowania, rozwoju dzieci, zaburzeń integracji sensorycznej, spektrum autyzmu i wielu innych tematów bliskich mi na co dzień.
Niezmiernie mi miło, że zechciałeś zajrzeć do mojego świata. Mam nadzieję, że poczujesz się tu dobrze i znajdziesz odpowiedzi na swoje pytania.

Kim jestem?
Nazywam się Katarzyna Konieczna.
Z wykształcenia jestem pedagogiem, terapeutą Integracji Sensorycznej, terapeutą ręki, trenerem metody Biofeedback, trenerem metody Smyko-Multisensoryka, terapeutą Bilateralnej Integracji.
A prywatnie - żoną wspaniałego mężczyzny, mamą czwórki cudownych dzieci, a oprócz tego introwertykiem, nadwrażliwcem i mieszanką melancholika z flegmatykiem. Swoje doświadczenie zdobywałam walcząc ze swoimi trudnościami sensorycznymi, pracując w przedszkolu i sprawdzając różne metody wychowania na własnych dzieciach prezentujących szeroki wachlarz temperamentów i problemików.
Uwielbiam śpiewać, grać na pianinie, chodzić po górach, jeździć rowerem i dekorować przedmioty metodą decoupage.

Co znajdziesz na tej stronie?
Na stronie znajdziesz moje artykuły dotyczące głównie Integracji Sensorycznej, ale nie tylko. Strona ta nie jest podręcznikiem wiedzy, wyczerpującym jakiś temat. Poruszam tu różnorodne zagadnienia, którymi w danym momencie mam potrzebę się podzielić. Czasem wynika to z mojej świeżo zdobytej wiedzy, czasem z bieżących przemyśleń, a czasem z wydarzeń, które nas wszystkich dotykają. Chciałabym, by każdy rodzic i specjalista mógł coś zaczerpnąć z moich wpisów. A jeśli jakiejś tematyki tutaj Ci brakuje lub chciałbyś/chciałabyś, bym poruszyła konkretny temat - daj mi znać. :)

Warto obejrzeć

Przepiękna animacja o wyjątkowości osób ze spektrum autyzmu.
Czy naprawdę powinniśmy w terapii skupiać się na dostosowywaniu tych osób do nas tak zwanych "w normie"? Czy my jesteśmy w czymś lepsi? A może lepiej dostrzec i rozwijać ten wielki potencjał, jaki tkwi w umysłach osób ze spektrum? Zapraszam do refleksji.

ze spektrum autyzmu.
Czy naprawdę powinniśmy w terapii skupiać się na dostosowywaniu tych osób do nas tak zwanych "w normie"? Czy my jesteśmy w czymś lepsi? A może lepiej dostrzec i rozwijać ten wielki potencjał, jaki tkwi w umysłach osób ze spektrum? Zapraszam do refleksji.