Dwa dni temu na swoim prywatnym profilu udostępniłam post psychoterapeutki Joanny Ławickiej sprzeciwiający się publicznemu popieraniu klapsow przez jedną ze znanych osób.
Pod moim postem wybuchła istna burza, co jest dla mnie szokiem. Bo okazuje się, że klapsy dla wielu nie są jednoznacznie złe. Lub nie są aż tak bardzo złe, żeby się tym zajmować, co też przeczytałam 😱
Zastanawiam się, czy jeśli ktoś mówi, żeby nie dawać dzieciom słodyczy, to odzywa się tłum mówiący, że nie można o tym wspominać, bo są przecież na świecie rodzice, którzy dają jeszcze więcej słodyczy i do tego jeszcze fast foody? Albo gdy ktoś mówi, że aktywność fizyczna jest ważna, to ktoś inny podważa to mówiąc, że nie ma co się tym zajmować, bo przecież mamy na świecie problemy ekologiczne i o tym trzeba mówić? Brzmi absurdalnie... Ale w takim tonie pojawiały się komentarze pod moim postem. Tak bardzo mamy potrzebę bronienia tych klapsów? Czy może bronienia osoby, która o tych klapsach się publicznie wypowiedziała? 🤔
Tak czy inaczej - będę trąbić o tym dalej wytrwale.
Klaps to przemoc!
Klaps to naruszenie nietykalności osobistej człowieka!
Klaps nie jest metodą wychowawczą!
Klaps czyni szkody w psychice człowieka!
To dla mnie przykre, że wciąż nie jest to oczywiste, bo właśnie jesteśmy świadkami kolejnej dramatycznej sytuacji, której ofiarą było niewinne dziecko. W sąsiedniej miejscowości do mojej. 🥺
Czy myślicie, że opiekunowie tego dziecka nie mieli przekonania, że w ten sposób go wychowają? Że mu pokażą, gdzie jest jego miejsce w szeregu? Jestem przekonana, że zaczęło się od klapsów. Na które dajemy cichą zgodę. A później granica łatwo się przesuwa. Bo jak zachowanie jest "gorsze", to trzeba zastosować "mocniejszą" metodę wychowawczą.
Jestem wstrząśnięta niezmiennie sytuacją małego Maksia. I równie wstrząśnięta naszym przyzwoleniem pod milionem przykrywek na bicie dzieci.
Proszę, nie milczcie na ten temat. 🙏 Reagujcie! Lepiej zareagować niepotrzebnie niż dopuścić do kolejnej tragedii... 😩
