Zazwyczaj słowo "trauma" kojarzy nam się ze stresem pourazowym związanym z ekstremalnymi trudnościami, np. pobytem na wojnie. Ale niemal każdy z nas niestety ma na swoim koncie jakąś traumę, która wpłynęła na jego rozwój i aktualne funkcjonowanie.
Temat bardzo ważny, szczególnie teraz, gdy w niektórych polskich szpitalach z Instytutem CZMP na czele, oddziela się noworodki od matek...
Zazwyczaj słowo "trauma" kojarzy nam się ze stresem pourazowym związanym z ekstremalnymi trudnościami, np. pobytem na wojnie. Ale niemal każdy z nas niestety ma na swoim koncie jakąś traumę, która wpłynęła na jego rozwój i aktualne funkcjonowanie.
Dojrzały układ nerwowy jest mniej podatny na stałe zmiany spowodowane stresem. Natomiast młodziutki, intensywnie rozwijający się układ nerwowy dziecka jest silnie narażony na nagły duży wyrzut kortyzolu, który uwalnia się do krwi w sytuacji stresu. Wysoki poziom kortyzolu wpływa na mózg i zaburza jego prawidłowy rozwój.
Jakie mogą być skutki traumy wczesnodziecięcej w przyszłości?
- zaburzenia psychiczne;
- zaburzenia dysocjacyjne;
- obojętność emocjonalna;
- zaburzenia integracji sensorycznej;
- trudności z tworzeniem więzi międzyludzkich...
A jakie wydarzenia mogą być traumatyczne dla dziecka?
- SEPARACJA OD MATKI po urodzeniu;
- powikłany poród;
- zabiegi medyczne w pierwszych tygodniach życia;
- niedostępna emocjonalnie matka, np. z depresją (też poporodową);
- śmierć w rodzinie;
- uraz ciała, silny ból...
Wychodzenie z zaburzeń spowodowanych traumą czasami trwa latami. A większość z nas niestety chodzi ze skutkami traumy całe życie, nie zdając sobie nawet sprawy ze źródła trudności.
Apeluję w tym miejscu do osób decydujących o przebywaniu opiekuna na oddziałach noworodkowych i dziecięcych - separacja od matki będzie miała fatalne skutki dla rozwoju tych dzieci!!!
