Przygotujcie 9, 12 lub 16 pól (im więcej tym trudniejsze będzie zadanie), które będziecie mogli rozłożyć na podłodze. Mogą to być obręcze, puzzle piankowe, poszewki na poduszki lub po prostu kartki A4. Rozkładamy je w rzędach (3x3, 3x4 lub 4x4). Naszykujcie też dwa instrumenty perkusyjne, dwie zabawki wydające dźwięki lub dwa przedmioty, w które będziecie stukać, o odmiennym brzmieniu.
Ustalcie z dzieckiem który dźwięk oznacza "tak", a który "nie".
Dorosły wymyśla w głowie ścieżkę, którą dziecko ma przejść z jednej strony pokoju, poprzez rozłożone pola, na drugą stronę. Poruszać można się w przód lub w bok (nie można na skos ani do tyłu).
Dziecko staje przed pierwszym rzędem pól, wskakuje na wybrane przez siebie pole, a dorosły daje mu sygnał dźwiękowy mówiący o tym, czy pole jest właściwe czy nie. Jeśli pole jest trafione dziecko wybiera kolejne pole ścieżki. Gdy usłyszy dźwięk "nie" wraca na start. Pola, które już zna, odtwarza z pamięci i wraca po nich do punktu, w którym nastąpiła pomyłka. W ten sposób dziecko musi dojść do ostatniego pola.
Inne warianty zabawy:
✔️Po dojściu do końca dziecko odtwarza ścieżkę od końca;
✔️Zmieniamy sposób poruszania się po polach, np. skacząc obunóż, skacząc na jednej nodze, idąc w czworakach, stawiając na polach jedynie dłonie, podpierając się w pozycji "pompki";
✔️Dorosły odgaduje ścieżkę, a dziecko wymyśla trasę i daje sygnały dźwiękowe.
Co daje nam ta zabawa?
- stymuluje układ przedsionkowy (poprzez różny rodzaj ruchu w różnych kierunkach);
- doskonali orientację przestrzenną;
- kształtuje uwagę słuchową i różnicowanie słuchowe;
- ćwiczy pamięć;
- ćwiczy koordynację ruchową;
- wzmacnia różne partie mięśniowe (w zależności od wybranego sposobu poruszania się);
- ćwiczy koncentrację uwagi.
Wypróbujcie - dzieci świetnie bawią się przy tym ćwiczeniu. Koniecznie zamieńcie się rolami i bawcie się też w ten sposób. 🙂
